Missie Walk4U

Weer een nieuwe sponsor

2010-06-22T10:07:00.000-07:00

Het is niet te geloven maar we hebben er weer een sponsor bij gekregen.
Paulien van der Grinten van harte welkom in onze Sponsor Eregalerij.

Gister heb ik het berichtje van de première van Walk4U - The Movie ook op ons weblogje van de Trailwalk 2010 site gezet.
Daar hebben we een heel positieve reactie op hebben gekregen van het team The Dutch Walkers. Super fijn zo'n reactie!

Walk4U - The Movie

2010-06-20T22:13:00.000-07:00

We Proudly Present Walk4U - The Movie.

Coleta, onze megabikkel, heeft de film de afgelopen dagen afgemaakt, tussen het studeren, het recuperen (nou ja zeg, de dag na de trail stond ze al weer op de tennisbaan) en ik zou het bijna vergeten, het werken, door. Karin en zij hebben gedurende de hele trail, en Coleta zelfs op het allerlaatste stuk, gefilmd.

Laat iedereen weten dat Walk4U - The Movie er is, het geeft een aardige impressie van wat zo'n Trailwalk eigenlijk inhoudt.

Dan nog een laatste nieuwtje, we hebben Marc Linssen en Rogier Proper nog mogen begroeten in onze Eregalerij. Het totale bedrag dat we hebben ingezameld staat nu op euro 5171. Ongelofelijk wat een geld.

Alle sponsors nogmaals heel veel dank!

Mocht het aanklikken niet lukken(!), onderaan dit blog staat de link ook.

Nagekomen bericht

2010-06-11T06:37:00.000-07:00

Vannacht was in Jo’burg in SoWeTo het openingsconcert voor het wereldkampioenschap voetbal. Het was een geweldige happening, en ik ben de hele nacht opgebleven. Het was een buitenkansje om eens lekker veel Afrikaanse muziek te horen. Dankzij ons Europese televisiesysteem was er telkens weer op een ander kanaal in te schakelen. Het geld van de opbrengst is bestemd voor sport & school in Zuidafrika.

Het was ontroerend om de oude bishop Tutu gehuld in de kleuren van het nationale team op het podium te zien en de menigte te horen toespreken. En om te zien hoe gemengd het publiek was, wit, zwart, en in between.

Zo blij dat we het afgelopen weekend de Trailwalk hebben gelopen voor die kidz in Oeganda, en dat we zoveel geld bij elkaar gekregen hebben.

Als ik zo’n happening in Jo’burg ziet bekruipt me opeens het gevoel dat het wie weet ooit gaat lukken! Iedereen naar school, iedereen te eten en iedereen een goeie dokter…….

Oeps, ben ik toch even die vreselijke en onbegrijpelijke verkiezingsuitslag vergeten.

Walk4U loopteam

2010-06-07T23:22:00.000-07:00

Walk4U na de Finish met megabikkels Cleet & Peet, minibikkels Hanna & Marieta, en megabikkel Ernst Boucher van Immix Loopt. Ernst was vanaf checkpoint 5 bij Walk4U (reglementair) aangehaakt, als laatst overgebleven loper van zijn eigen team.

Onze megabikkel Peter

2010-06-07T01:05:00.000-07:00

Alleen een klein glaasje champagne voor onze ruwe zeebonk met het kleine hartje.
Het bier waren we tot zijn ontsteltenis en onze schande vergeten.
So sorry Peet!

DE FINALE

2010-06-06T23:55:00.000-07:00

De laatste loodjes, nog 1500 meter te gaan.

Onze ruwe zeebonk, die voor 100 kilometer z'n voetjes niet omdraaide. Volgende keer toch maar liever 100 zeemijl?

Het is met geen pen te beschrijven hoe verschrikkelijk trots ik ben op onze Walk4U bikkels!

Felicitaties voor onze bikkels

2010-06-06T10:59:00.000-07:00

Onze megabikkels Coleta en Peter passeren na 27 uur, 31 minuten en 2 seconden de Finish van de Trailwalk 2010 na 100 kilometer te hebben gelopen. Helaas zijn Hanna na 40 en Marieta na 50 kilometer uitgevallen wegens heftige blarenproblemen.

Nog 24 uur te gaan

2010-06-04T00:33:00.000-07:00

Wat is het leven heerlijk. Het zonlicht omgetoverd in zacht oranjerood licht, stroomt mijn kamer binnen. Niets fijner dan dan achter mijn compi te zitten, kopje koffie bij de hand. Er staat lekkere loopmuziek op mijn Shuffletjes (2), overal in huis hangen apparaten aan het infuus, en de tas is bijna gepakt. De komende 24 uur zijn die van het grote wachten.

Op een Trailwalk kennismakingsbijeenkomst hebben we te horen gekregen dat we per 10 kilometer moeten lopen. Aldoor aan die 100 kilometer denken, dan nog 90, dan 80 etc, maakt gek en depressief. Dat kunnen we even niet gebruiken.
Op dit moment is er in het team discussie over de tijdsindeling van de loop. Die discussie is natuurlijk volkomen theoretisch, niemand heeft ook maar enige ervaring met zo’ n 100 kilometer loop. Ik heb dat schema gemaakt om de realiteit onder ogen te zien. Ook om die 100 kilometer reëel te maken, want 100 kilometer gaat mijn voorstellingsvermogen te boven.

En zoals het hoort in een team van (bijna allemaal) ZZP-ers en makers krijgen we eigenlijk over alles een discussie. Dus ook hierover.
Wel 60 minuten stoppen bij kilometerpaal30 en eten, of gaan we bij kilometerpaal40 stoppen om met alle teams samen te eten?
Hoe komen we de nacht door? Niet slapend, dat ideetje is afgeschoten, maar hoe dan? Wel of geen uurtje beautynap bij kilometerpaal60?
Een ding staat vast, zondagochtend 6 juni bij kilometerpaal80 gaan we heerlijk ontbijten, eieren met gebakken spek. Om 10.00 uur zullen we dan beginnen aan het zwaarste deel van de trail.

"Remember that in the final choice a soldier's pack is not so heavy
a burden as a prisoner's chains."
Dwight D. Eisenhower

route van de negende (en zwaarste)etappe

Nog 48 uur te gaan!

2010-06-03T01:43:00.000-07:00

Het prachtige weer is voor alle mensen in Nederland een verdiende beloning na de koude meimaand, en zeker voor onze sponsors!
Ik vertoef in een parallel universum, en daar had het mooie weer best nog een paar dagen later kunnen beginnen. Lopen in de brandende zon is heftig. Het voordeel is wel dat ik dan nauwelijks hoef te plassen, scheelt weer tijd en ergernis bij de overige teamleden die dit ‘probleem’ niet hebben.

Vandaag gaat iedereen aan de slag om z'n lijstje af te vinken. Ik ga nog extra dunne sokjes kopen die ik als een soort ventilerend dus disfunctioneel condoompje, aantrek onder die speciale wandelsokken. Ik vrees wel dat ik tijdens de Trailwalk visioenen krijg van oases en ijsbadjes. Ik zit hier dan wel een even beetje dramatisch te doen, maar waar ik het over heb IS natuurlijk een pindaatje.

Het idee dat wij met z’n allen toch al bijna 200 kidz & ouders aan het lezen en schrijven krijgen, daar kan zelfs het beeld van een ijsbadje na 100 kilometer zwoegen door de Hollandse woestijn niet tegen op.

Net gehoord: V x n(n-1), de wet van(Robert) Metcalfe.
De waarde van een netwerk neemt kwadratisch toe met het aantal aangesloten mensen (eigenlijk apparaten). In ons geval zorgt onze bijdrage aan de alfabetisering van 200 kidz in Oeganda voor een kwadratische veelvoud aan kennis en verhoogde kans op een verbeterde levensstandaard.

Zo is het maar net!

Onze Sponsor Eregalerij

2010-06-02T15:18:00.000-07:00

Eerst maar vertellen dat we inmiddels het fantastische bedrag van euro 5071 binnen hebben dankzij onze supergulle gevers.
Yes, yes, yes, we hebben het gehaald, we gaan de Trailwalk 2010 lopen en uitlopen!
Niet te geloven, de eerste horde is genomen.......

Allemaal heel erg bedankt!

onze blokhut op camping Beek en Hei

Digital Fusion, Dzulkifli Bin Sungit

Dennis Beckers

Cleet en crew, zet hem op voor scholing voor de kinderen in Oeganda. Liefs, Albert en Tanja

Joe 'Cool' Fortin's aanmoediging

Onze sponsor eregalerij bestaat uit
1 Vader en moeder Valkenburg, zij waren de eersten die hun vertrouwen in ons uitspraken
2 Niels Frenk
3 Mechtild Rietveld & Herman van Dekken
4 Thea Frenk
5 Therese van Warmerdam
6 Niels Salomons-Grobben
7 Miriam van Warmerdam
8 Jan Schilperoord
9 Marion de Wolff
10 Andrew Valkenburg - Effe doorlopen
11 Ineke van Dijk-Booy - Moedige tocht!! Wij doen het jullie niet na
12 Dik van Dijk
13 Frits Salomons - Met alle trainingen erbij lopen jullie vele honderden kilometers. Petje af!
14 Monique Wesselink - Go for it!
15 Ted Valkenburg
16 Annelies Habers - Alle succes en sterkte gewenst tijdens jullie lange tocht !!
17 Linda Bakker
18 Desiree van Warmerdam - en ook genieten!
19 Monica ten Hagen
20 Jacques Spaans - Hoi Coleta & team, Goeie actie! Veel succes, zet 'm Up! groetjes
21 Jacques & Irene
22 Linda van den Akker - Met onderwijs meer mogelijkheden! Doe je best team!
23 Ida van Warmerdam - Heel veel succes toegewenst met deze ongelofelijk zware wandeltocht!
24 Louis van den Berghe
25 Christa van Dijk
26 Joan Worp - Zet 'm op!! Ik vind het een hele prestatie van jullie.
27 Hella Kok - Walk4u zet'm op!!
28 Harry Breukel
29 Saskia van Tooren
30 Ruud Visschedijk
31 Wim van Hal
32 Wim Jurg
33 Anne Zeegers
34 Arthur Salomons
35 Frits BV: Wil Maters & Frits Toben & Hannah
36 Ron Maessens
37 Buro Loes Office Support & Loes Blansjaar - Heel veel succes, het voltallige personeel van Buro Loes te Monnickendam, leeft met jullie mee.
38 Ella Bohnenn
39 Christien Boeles & Charles Krombach
40 Gerben Kor - Hee Walk4U, ik ben nu al onder de indruk van wat jullei gaan doen. Extreme prestatie voor een extreme situatie. Heel erg veel sterkte!! Gerben
41 Maarten ten Hagen
42 Ellis & Thijs (+ Puma) - Heel veel succes! You can do it!
43 Rosan Dieho
44 Anyta Cox
45 Pien Salomons
46 Lea Franssen
47 Job Hengeveld - Veel succes met wandelen! Goeie actie.
48 Leonieke van der Meer - Heel veel succes en plezier met deze prestatie!
49 Willemiek Seligmann - Heel veel succes en plezier!
50 Klaas Pauw - Walk lightly
51 Maarten Lebens
52 Mieke de Jong
53 Bert Jorritsma
54 Jonas Salomons - Gefeliciteerd Coleta! En succes met lopen natuurlijk =D
55 Claudette Verpalen - Coleta & team, heel veel succes!! Jullie kunnen het!
56 Marianne Spilker en de GGD Amsterdam - Lieve Hanna, namens je collega's (36 in totaal) willen we jou heeeeeel veel succes wensen tijdens de sponsorloop en we gaan er uiteraard vanuit dat je die 100 km natuurlijk gaat uitlopen!!! Om je nog een extra duwtje in de rug te geven hebben wij centjes voor je ingezameld.
57 Forsa Advies - Tanja van den Akker
58 Helma Hellinga & Piet van Dijk
59 Pierre Spaninks - En nou lopen! Cheers, Pierre
60 Joe Fortin
61 Angar Veerkamp - Petje af, alleen al voor de moed om hier aan te beginnen. Heel veel succes en doorzettingsvermogen!
62 Molly van Gelder
63 Digital Fusion, Dzulkifli Bin Sungit - Go Coleta Go!!! :-
64 Valérie Essenburg
65 Kees Holierhoek - Loop ze!
66 Else Flim - Marieta, erg goed dat je dit doet! Veel succes voor het hele team!
67 Esther Dekker - Goed bezig! Zet hem op!
68 Chris Westendorp - ik ben vreselijk trots op jullie, wat jullie gaan doen en ook wat jullie al gedaan hebben. wat een klus! maar wat een goeie ook! gogogo x chris
69 Marieke van Eik - Heel veel succes (en plezier)!
70 Robert Alberdingk Thijm - Wat een mooi en sportief plan. En wat spannend om ‘s nachts door de Veluwe te lopen!
71 Van Megen Systematic Trading, Ruud van Megen
72 Boudewijn Smeets
73 Betsie - Grrrrrrrrrr
74 Anja Francissen - Zet 'm op Marieta en team!!
75 Jan & Nollie ten Bokkel
76 Gerda van den Akker - Zet hem op Coleta. Gr. van je nicht, Gerda
77 BA Zijlstra
78 Froukje Maters - Ha Marieta, hou je taai!
79 Succes!!! Evert en Birgit
80 Martijn Strooij - Toppie!
81 Phon van den Biesen
82 Bureau de Uitkomst - Dennis Beckers
83 Mickey Vunderink
84 Fahima Ghonedale - Hanna, Marieta en medelopers: Not only can you do it, but you will exceed your expectations! Han: nu al trots op je!
85 Lucie Vunderink - zetmop
86 Ido Vunderink - stoerrrrr
87 Paul Jan Nelissen - V x n(n-1)
88 Jenny Booms -Veel succes!
89 Lucette Bronk - Veel succes!
90 Janne Rijkers -Hoeveel potjes met vet? Mariet, zet m op, je kunt het, en kom ook weer heelhuids terug.
91 Annemarie van Toorn - Marieta c.s. zet 'm op!
92 Martin Lagestee - Zet 'm op! en veel plezier groet Martin Lagestee
93 Hidde Maters & Bruni & Tristan Hofman - De grootste teamuitdaging ter wereld: een spekkie voor jullie bekkie!
94 Danielle Berger, Zon Advies - Organisatieadvies, training en coaching wenst alle wandelaars succes en hoopt op een groot bedrag voor de onderwijsprojecten in Oeganda. Hartelijke groeten, Danielle Berger-Bick
95 Guido van Driel
96 Christine Oyen
97 Camping Beek en Hei
98 Frank Vlot - Succes oom Peter! Ingmar, Anna-Roos en Frank
99 Maria Ouwehand
100 Daantje & Najippie - We hopen op veel succes met 100% rendement!
101 Milou van Rossum
102 Ieneke van Bergen

Als je nog wat wil overmaken, dan kan nog steeds. Ieder bedrag groot of klein blijft van harte welkom.
Denk maar aan hoe hard wij moeten lopen en doorlopen, dat hoef jij als sponsor niet te doen!
Voor iedere euro 25 kan er in Oeganda weer een kind naar school!

Nog 3 dagen te gaan tot het Trailwalkstartschot

2010-06-02T01:02:00.000-07:00

Woensdag 2 juni - Het aftellen begint

Gisteravond heb ik het loopschema aangepast. Geïnspireerd door de gedachte om niet ‘s nachts te hoeven lopen had ik in het oorspronkelijke plan vier uurtjes slaap opgenomen. Onze teamcaptain heeft terecht haar veto uitgesproken, veel te riskant. Voor je het weet slapen we door de wekker of komen we niet meer overeind.
Als je afziet kun je het meteen ook maar echt goed doen.

In het nieuwe schema hebben we na iedere tien kilometer 15 minuutjes rek- en strekpauze. Ook ‘s nacht zullen we doorlopen met iedere keer 15 minuutjes pauze. Wat moet je ook in het holst van de nacht gaan zitten doen? Kun je beter doorlopen.
Bij de 30 kilometerstop (aankomst 16.15 uur) en de 80 kilometerstop (aankomst 8.15 uur zondagochtend) doen we een uurtje, let wel 60 minuten, pauze. Tegen die tijd zullen we wel snakken naar een lekker ontbijtje.
Als het goed is zijn we dan voldoende opgeknapt om te beginnen aan de laatste 20 kilometer van de Trailwalk. We lopen door het prachtige natuurgebied Planken Wambuis, de zwaarste etappe. Stel ons voor, ploegend over ruiterpaden. De organisatie zegt dat we goed moeten uitkijken naar spechten, in dat gebied wonen wel vijf verschillende soorten. Ik durf te wedden dat die vogeltjes deze zondagochtend aan zich voorbij laten gaan met al die vreemde snuiters die hun rust verstoren.
Het allerlaatste stuk wordt beschreven als een eitje, dus dat leggen we wel rennend af……
We streven er naar om om 15.00 uur de finish met z’n viertjes te halen.

Overigens, onze teamcaptain heeft het nieuwe schema nog niet goedgekeurd, dus daar kan nog wat in veranderen.

Ik lig, U Walk4U

2010-05-31T14:27:00.000-07:00

Ons sponsortje Puma laat zien dat ie de gedachte "Ik lig, U Walk 4 U " achter onze missie prima begrijpt.

Rugnummer 27 voor Walk4U

2010-05-29T00:57:00.001-07:00

Ons rugnummer is bekend: 27. Geen flauw idee hoe de organisatie dat doet, maar het lijkt logisch dat er een aanmeldingslijst is en dat de rugnummers worden toegekend op volgorde van inschrijving. Zo simpel kunnen dingen zijn.

Nummer 27 is hoe dan ook een geluksnummer. 2+7 = 9, 9 kun je door 3 delen, 27 kun je ook door 3 delen, dan kom je op 9, afijn, als je het nummer omdraait is het 72, je ziet puur geluk dit nummer, en met die 100 kilometer gaat het dan ook echt wel goed komen.

Aan het eind van de walk gaan we blaren tellen, ik hoop één ding en dat is dat ik er dan geen 27 tel.

Aan het woord: Hanna Oyen

2010-05-25T09:58:00.000-07:00

Hanna & Lucy

De Uitdaging 100 km in 30 uur

Het toverwoord van deze tijd. We hebben geen problemen, we hebben uitdagingen!
Iedere Happinez lees ik erover, ieder spiritueel boek dat ik opensla (en dat zijn er nogal wat) lees ik het De Uitdaging, daar word je beter van, met uitdagingen kom je tot zelfontplooiing. Als je de uitdaging niet aangaat, ben je een loser. Dat was in mijn tijd wel anders. Ambitieus was een vies woord en je onderdompelen in anarchisme en le dolce far niente, werd tot kunst verheven. Natuurlijk weet ik heel goed dat het niet veel opleverde en vind ik het alleen maar leuk dat mijn dochter daar vooralsnog niets van heeft geërfd. Zij is vol overgave ambitieus, hoe beter hoe leuker en dat is voor een ouder heel geruststellend, kan ik wel melden. En inmiddels ben ook ik besmet met het uitdaagvirus. Ik zie de lol ervan in en het leven lacht mij vol met uitdagingen toe.
En zo besloot ik bij het Walk4U-team te gaan, die met een uitvaller te maken hadden dus veel oefentijd restte mij niet. Maar sinds ik me heb aangesloten bij het Walk4U-team heeft het woord uitdaging toch net weer een andere lading gekregen.
Want: ja natuurlijk is het een uitdaging, een teamuitdaging nog wel!
En ja, natuurlijk, zoals eerder al gemeld, ook ik ben uitdagingen leuk gaan vinden.

Maar ja …. ik moet toch toegeven dat er sinds de toetreding een klein nadrukkelijk wezentje in mijn hoofd zit, en dat wezentje zegt andere dingen, dingen als “100 km is fucking veel” (het f-woord gebruik ikzelf nooit). En als ik me net heb voorgenomen tijdens een van de oefenwandelingen om in uren te denken (omdat 30 uur toch minder is dan 100 km), hoor ik “ook 30 uur is fucking veel; je bent geen 20 meer, en ook geen 40”.

En als ik dat een weekend veel kilometers gemaakt heb en er wel vertrouwen in heb dat ik die 100 km wel ga halen en ik een fanatisme in mezelf ontdek dat ik nog nooit eerder heb gesignaleerd, weet dat stemmetje mij toch weer via een andere weg te bereiken: “Zijn uitdagingen echt wel zo leuk? Wie wordt er nou eigenlijk beter van? De sponsors? De kinderen in Uganda? Jijzelf? Eerlijk gezegd kan ik het antwoord niet geven. En als ik het woord uitdaging hoor, voel ik mezelf een klein beetje krimpen. Word ik door het verleden achtervolgd of erger nog ingehaald, raak ik dat dodelijke niet-mogen-presteren nooit meer kwijt?
Nee, dat gaat niet gebeuren. Ik laat me niet inhalen door m’n verleden!
Ik ga LOPEN en wel 100 km in 30 uur, en dat is fucking knap, en ik kan nu de kick al voelen als ik daar strompelend, maar toch, de finish haal! Ik ben een kind van deze tijd en die houdt van uitdagingen!

Walk4U staat op de 17de plaats!

2010-05-22T04:16:00.000-07:00

Tussenstand en wat cijfers

* Er zijn 118 teams ingeschreven.
* Wij staan op de 17de plaats in de Trailwalk-team-hiërarchie met onze 4820 euro.
* Inmiddels hebben 74 teams de 3000 euro grens doorbroken, die mogen van start gaan. Daarvan hebben drie teams meer dan 10.000 euro en één team heeft meer dan 20.000 euro opgehaald.
* Er zijn 4 teams waarvan de teller nog op 0 staat.
* Met het geld van onze sponsors kunnen 193 kinderen naar school.

En voor al die kinderen doen we dit met z'n allen!

Even voorstellen: Walk4U supportteam

2010-05-22T02:25:00.000-07:00

Frits Salomons, Karin van der Meer en Therese van Warmerdam

Dit weergaloze supporttrio, onze steun en toeverlaat, zal het loopteam gedurende de hele trailwalk bijstaan en vertroetelen.
Ook zijn zij het die de puntjes op de i zetten bij de laatste voorbereidingen. Ieder doet dat waar ie het best en sterkst is.
Waar zouden we zijn zonder hen?

Het loopteam zal de komende 14 dagen moeten focussen op de voeten, benen en conditie.

Walk4U in een huifkar? Zeg, we zijn geen Landis of Armstrong

2010-05-22T01:52:00.000-07:00

We hebben de verjaardag van Coleta feestelijk gevierd en het was ook onze laatste Walk4U teamvergadering. Coleta woont op de Amsterdamse Wallen, en om binnen te komen moet je langs een bordeel waar de mooiste meisjes van de gracht zitten.
Het was heerlijk weer, op het platje dat net helemaal opgeknapt is door Opaatje, hebben we het glas prosecco geheven op al onze gulle sponsors, de 2000 euro grens en onze teamcaptain.

Er zijn nog wel wat puntjes die hun i zoeken. Allemaal regeldingetjes. Van Oxfam hebben we lange checklists gekregen, het lijkt hier en daar wel een schoolkampweekend.

We krijgen een tracker aan onze schoen, daarmee kunnen we gevolgd worden. Fraude moet op alle manieren voorkomen worden.
Heel kinderachtig, maar soms word ik daar een beetje balorig van. Omdat ik jaren op kostschool gezeten heb, en een heftige puber was, zoek ik onmiddellijk naar ontsnapping. Op de Veluwe heb je huifkarren. Waarom dan niet zo’n kar geregeld waarmee we ons één traject (zeg tussen checkpoint 8 en 9 wat het zwaarste deel van de route schijnt te zijn) 10 kilometer liggend laten verplaatsen en de tracker laten denken dat we lekker aan het stappen zijn? Nu, dit plan was wel een kolfje naar de hand van de overige leden van het team en we hebben waanzinnig gelachen. Maar teamcaptain Coleta grijpt op een goed moment gedecideerd in, ze is niet voor niets onze Friezin. En Friezen houden niet van gesjoemel. Er zal zich geen huifkar met dichte gordijntje en heerlijke ligbedjes over de zandwegen van de Veluwe voortbewegen met Karin als koetsier.

Frits heeft bedacht dat we twitterend de Veluwe over zullen trekken met een volgsysteem gekoppeld aan Google Maps. Dus met huifkar zou al helemaal niet kunnen want dan kun je gewoon zien dat daar een gele kar rijdt. Dat zullen we onze sponsors echt nooit aan durven doen!

Precies over twee weken, of wel 14 dagen, is het uur van de waarheid en staan we klaar voor de start.

Tip voor het Pinksterweekend

2010-05-21T04:32:00.000-07:00

Voor iedereen die niet zit of ligt te chillen in de file naar de camping, en die wel in is voor een klein lopie, heb ik de tip om in Amsterdam de route van de Open Ateliers westelijke eilanden te volgen.

In Café Westerdok hangt het werk van Peter, de enige man in het loopteam van Walk4U. De afbeelding is misschien niet helemaal voorbeeldig, maar gemaakt van een gefotografeerde foto, als je begrijpt wat ik bedoel. Met excuses naar de maker(s).

Geloof me, geld aan sponsors vragen is NIET makkelijk

2010-05-20T11:37:00.000-07:00

Het is waar, ik zag ontzettend op tegen sponsorbrieven sturen.
Vragen om geld, brrrrt. Ik heb het weten uit te stellen, te rekken, maar ja er is zo kort voor de start geen ontkomen meer aan.
Ik heb 50 brieven verstuurd en heb zulke fijne, lieve, enthousiaste, en hartverwarmende reacties gekregen. Soms ook bezorgde, in de trant van ‘ik wil niet dat je je dood loopt’, maar dat is natuurlijk heel lief bedoeld.
Er is wel een wolkje aan de sponsorhemel, een moeilijke categorie, te weten de toezegging, die geen opvolging krijgt. Dit is een delicate kwestie. Hoe vaak kun je iemand aan zijn toezegging blijven herinneren? Ik vind dit een beetje ingewikkeld.

Eigenlijk doet het een beetje denken aan het tragische lot van de scenarioschrijver. Eindeloos schrijft ie de sterren van de hemel, maar dan komt het moment dat ie achter z'n compi vandaan moet kruipen om het script aan de man te brengen. Diplomatieke vaardigheden moet ie hebben, een huid van rhinoleer en een rotsvast vertrouwen in zijn eigen mooie plan.

Dan kijk ik weer naar dat filmpje van dat jongetje dat 2 uur moet rennen voor 'ie op school is en denk "what the heck, do what u gotta do, ouwe zeikerd".

Dodenherdenking 4 mei 2010 & Uganda

2010-05-05T11:49:00.000-07:00

Gister familiediner gehad, het was enorm gezellig en we hebben heerlijk gegeten.
We waren bij elkaar om ons nichtje te troosten, dat op dit moment heel erg verdrietig is over haar Griekse ex. Troosten door gezamenlijk de schuldenaar voor rot te schelden, zo doen we dat. Natuurlijk is het verdriet niet weg, maar het helpt om eventjes de demonen op afstand te houden. Om 20.00 uur waren we twee minuten stil en keken we naar de dodenherdenking op de Dam, die voor wat mijn herinnering betreft voor het eerst wreed verstoord werd.

Toen ik thuis kwam viel ik midden in de herhaling van het War Child Peace Concert. Het was een ontroerende actie, waar getoond werd hoe Nederlanders van zekere leeftijd, die de oorlog met eigen herinnering hebben meegemaakt, in contact kwamen met kinderen in Oeganda. Op een groot scherm voor het Vredespaleis in Den Haag. Met optredens van geweldige Nederlandse artiesten die allemaal belangeloos meededen.
War Child helpt kinderen zich te uiten, door dans, zang en sport, over hun vreselijke oorlogservaringen om het enorme verdriet dat ze meetorsen een klein beetje lichter te maken.
Hanneke Groenteman vertelde hoe ze als kind geleden had onder het na-oorlogse zwijgen over het verleden. Ik zag hoe Zoni Weisz (rond 70), die toen hij terug kwam in 1945 al zijn familie verloren had, uit beeld liep samen met het Oegandese meisje van 14 dat een hartverscheurend lied had gezongen waarin ze haar vermoorde ouders toesprak.
Aan het eind van de uitzending werd Joe Lakony, een beer van een Oegandees die als kindsoldaat in de oorlog had meegevochten, naar voren gehaald. Hij werkt nu voor War Child en alsof het voor hem de gewoonste zaak van de wereld was om op te treden voor een groot publiek (in een ver land), liet hij het publiek Do as I do zingen zoals hij ook ‘zijn’ kinderen laat zingen.

Na het werk van War Child, als de kinderen terugkeren naar een leven in vredestijd, begint een volgende etappe met naar school gaan en een nieuw bestaan opbouwen.
Voor die etappe lopen wij de TrailWalk 2010.

Zie voor meer info over Oeganda ook http://www.warchild.nl/index.php?paginaid=96&contentid=167

Anti blaren training

2010-04-25T10:59:00.000-07:00

Iedere loper heeft z'n zwakke punten.
Ik krijg blaren, vreselijk, en iedere keer weer op een andere plek. Het weekend van 17 en 18 april heeft het team op de Veluwe 60 km gelopen in twee dagen. Na de eerste dag bleek ik een vreselijke blaar op mijn hiel te hebben en heb zondag niet meer meegedaan. Een grote blaar op zo'n onmogelijke plek betekent dat ik niet kan trainen, maar ook geen gewone schoenen kan dragen, zelfs een lange broek is pijnlijk want schuurt.

Een van de adviezen die ik nu volg, is het nemen van ijskoude voetbadjes. Het schijnt dat soldaten ook zo trainen. 's Ochtends en 's avonds, hup, die vriesblokken in het teiltje, en voeten in het ijskoude water.

Over een paar dagen hoop ik weer lekker te kunnen lopen, heb wel wat in te halen.

Eerste training met compleet Walk4U team

2010-02-27T10:41:00.000-08:00

Den Haag, zondag 21 februari 2010

We zijn naar Den Haag gescheurd, gelukkig, er was geen file. Coleta had een wandeling uitgezocht en geprint, we zouden richting strand lopen en dan weer terug, zo’n 20 kilometer.
Binnen de kortste keren waren we verdwaald, lost – welke Amsterdammer weet nu de weg in Wassenaar en omstreken – en ook Coleta raakte de kluts kwijt. Trouwens, zolang woont ze nu ook weer niet in Den Haag.
We hebben lekker rond gemarcheerd, op een goed moment kropen we illegaal door een gat in het hek en kwamen we op een wandelroute terecht. Daar werden we door een goddelijk knappe vent, type Frankie Ribbens (en ook nog met kompas) op het goede pad richting strand gestuurd.

Het begon te regenen, het werd steeds erger, wat mij betreft was ¾ van de wandeling een hellegang. Getver, ik kwam net terug uit Rome, die prachtige en eeuwige stad. Baggerend door het Hollandse landschap in een regen die zo vreselijk was, dat mijn jas na 15 minuten 6 kilo zwaarder was, allemaal voor Oeganda. Je begrijpt, geen klacht kwam er over mij lippen, want dit was tevens een eerste proefje van hoe we als team met eventuele tegenslagen om zouden gaan.
Ik had het stervenskoud. Mopperige gedachten over wat ik daar nu liep te doen wilde ik geen kans geven, dus zette ik er flink de pas in.

Deze ervaring was erg leerzaam, we moeten ons ook op regen in juni voor bereiden.
Discussies over welke weg we zullen volgen vermijden we hopelijk als we over de Veluwe lopen met ons GSP systeem. Het is niet de moeite waard om over zulke dingen irritaties of ruzie te krijgen als je in zo’n geweldige team zit.

Laten we duimen dat we lekker weer hebben op 5 en 6 juni. Eerlijk is eerlijk, aan 30 uur regen wil toch niemand denken?

We hebben een nieuwe sponsor!

2010-02-15T00:34:00.000-08:00

Ik ben zo blij als een kind en krijg het gevoel dat het ons vast wel gaat lukken het bedrag bij elkaar te krijgen. Het zijn mijn lieve vrienden Mechtild Rietveld en Herman van Dekken, ik doe er ff een fotootje(met dank aan Bruni Hofman) bij, hoewel ik niet zeker weet of ze dat nu echt leuk vinden.

Zaterdagmiddag hebben Coleta en ik een flinke wandeling gemaakt. Met de bus zijn we naar Ilpendam gegaan. De veerman zat lekker warm in z’n huisje, en hij liep niet over van enthousiasme om ons over te zetten. Toen we hem echter de weg vroegen klaarde ie helemaal op en heeft ie ons een prachtige route aangewezen terug naar Amsterdam. Het landschap was zo mooi als je naar rechts keek. De slootjes waren bevroren, en een enkele held schaatste ons voorbij. Kijkend naar links was het een ander verhaal met zicht op de vuilverwerkingsfabriek die veel viezigheid de lucht in spuugde. We hebben ruim twintig kilometer gelopen, moeiteloos. Het echte werk begint pas bij dertig kilometer, zegt mij mijn ‘intuïtie’.

Het was ijs en ijskoud, we hielden er flink de pas in om warm te blijven. Voor de kenners, na vieren voel je de temperatuursomslag, dan wordt het pas echt koud. Thuisgekomen kregen we allebei een kop als een boei, het leek wel of we in de zon hadden liggen bakken.
Het is niet te beschrijven hoe heerlijk je je voelt zo zo’n stevige tippel. Helemaal top.

Presentatie van ons eigen Walk4U logo

2010-02-04T11:41:00.000-08:00

Een paar dagen geleden mailde Peter ons of we zijn opzet voor een eigen logo wat vonden. Ik ben super enthousiast. Het is leuk, bijzonder en vooral ook heel eigen.
Zwart/wit, gaat ook erg goed uitkomen op onze t-shirts.

Het kan zijn dat we er nog wat aan gaan schaven, maar ik laat het alvast zien.

Misschien krijgen we ook nog onze eigen strip, onze eigen dramaserie en onze eigen docusoap! Met een leuk eigen wetje en een eigen glossy er bij zijn we helemaal rond en lopen we iedereen er uit. En lokken we de sponsors er in.

Walk4U is compleet

2010-01-24T05:04:00.000-08:00

Het heeft eventjes geduurd, maar ik kan onze vierde loper voorstellen:
Peter, een ruwe zeebonk, die voor 100 landkilometers z’n voeten niet omdraait.

Natuurlijk wist ik dat het ging lukken, dat we een vierde loper zouden vinden.
Toch had ik soms een klein momentje van twijfel, een soort pop up-je zal ik maar zeggen. Omdat Peter JA gezegd heeft weet ik nu zeker dat we de finish gaan halen!

Goed gevoel.

Trailwalk 2010, a way of life!

Hoe begin je aan een Trailwalk?

2010-01-17T09:45:00.000-08:00

Het was Coleta’ s idee om mee te gaan doen aan de Trailwalker.
Ze is de afgelopen zomer in Mali geweest en is helemaal verliefd op dat land geworden. Daar hoorde ze dat er in mei (2009) voor het eerst een Trailwalk gelopen is met als doel geld bij elkaar te lopen voor het onderwijs in Mali.

Eind november was het IDFA in Amsterdam, en we zouden een hele dag documentaires gaan kijken. Vlak voordat de eerste film begon vroeg Coleta me of ik geen zin had om mee te lopen voor Oeganda. Ik word altijd snel enthousiast en had al ja gezegd voordat ik me realiseerde dat het over 100 kilometer lopen ging. Af en toe onder het film kijken voelde ik een heftige paniek boven komen, want jaah 100 kilometer…..

Inmiddels ben ik helemaal aan het idee gewend.

Het maakt eigenlijk niet uit of je nu voor Mali, Oeganda, Angola of Mozambique loopt. Belangrijk is dat er gelopen wordt en dat mensen enthousiast worden van zo’n project en mee willen doen: als loper, als sponsor, als supportteam, of als vrijwilliger.

We zijn op 3 januari begonnen met een flinke mars naar het Amsterdamse Bos. De Bosbaan was bevroren en het ijs lag er prachtig bij. Een mooiere start voor het goeie doel kan je niet bedenken.

De afgelopen weken met al die sneeuw en spekgladde wegen heb ik iedere dag rond de 10 kilometer afgelegd, lopend met die zware bergschoenen. Werkelijk geen gezicht, maar ze zitten heerlijk.

Het trainingsschemaschema dat ik in overleg met mijn sportinstructeur heb gemaakt hangt aan een haakje bij de spiegel. Vanaf komende woensdag is het niets dan discipline discipline discipline wat de klok slaat.

Trailwalker 2010

2010-01-15T06:12:00.000-08:00

Dit jaar wordt een heel bijzonder jaar, bedacht ik me toen ik mijn eerste slok champagne in het nieuwe jaar dronk.

Doelstelling nummer 1 is om van 5 op 6 juni 2010 100 kilometer te lopen binnen 30 uur.

Lachend vertel ik dit aan mensen die allemaal hetzelfde reageren.
"Oh zo, leuk", dan stilte. Het duurt altijd even voor het dubbeltje valt.
"Wat zei je eigenlijk? Hoeveel kilometer?"
"100 kilometer", en dan mijn troef, "in 30 uur, en niks estafette".

Inmiddels heb ik daar een vast riedeltje voor, mensen horen alleen maar kilometers lopen of iets dergelijks. 100 kilometer lopen klinkt ook wel raar. Wie doet zoiets nou?

Jaaah, we gaan met ons team Walk4U 100 kilometer lopen voor arme kinderen in Oeganda(U) en dat doen we van 5 juni op 6 juni. We starten om 11.00 uur ' s ochtends en moeten dan binnen 30 uur over de finish zien te komen.

Er is veel werk aan de winkel. We moeten sponsors werven, trainen, een website onderhouden, ik zal maar zeggen een communitygevoel om ons team heen ontwikkelen en we moeten ook nog die 100 kilometer zien uit te lopen.

De Trailwalk is een actie van Oxfam Novib, die ze vorig jaar voor het eerst gestart zijn. Een additionele manier om aandacht te krijgen voor goede doelen gecombineerd met een warm gevoel van lekker zelf meedoen.

Nu kun je als lopers die 100 kilometer echt niet zonder ondersteuning uitlopen. Daarvoor hebben wij ons supportteam, dat bestaat uit Frits en Therese. Zij zijn onze pitpoezenfamilie en zullen bij iedere toegestane stop klaar staan met fohn, droge sokken, eten en drinken.

Frits heeft voor ons een eigen website gemaakt: www.saloweb.nl/walk4u.
Op www.oxfamnovib.nl kun je trailwalker vinden onder onderwijs voor Oeganda.
Eerlijk gezegd, het trailwalker-deel ziet er nog niet echt fantastisch uit.
Ze liggen achter op schema omdat degeen die voor de nieuwe site verantwoordelijk is een erg naar ongeluk heeft gehad.
De belofte is dat er eind januari een geheel vernieuwde site te zien is.